ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Οι αργίες είχαν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Αυτό ήταν πλέον προφανές. Γιατί είναι τόσο αγενείς;! Όπως λένε: «Η ειλικρίνεια καμιά φορά είναι χειρότερη κι από την κλοπή!

— Τσάι θέλεις; Ή προτιμάς καφέ; — ρώτησε η Όλγα, κουτσαίνοντας ελαφρά. Στο ένα χέρι κρατούσε ένα πιάτο με μπισκότα, με το άλλο πέρασε απαλά πάνω από το

— Συγγνώμη, αλλά με τέτοια διάγνωση η επέμβαση είναι απαραίτητη, — είπε εκνευρισμένος ο γιατρός, ανοίγοντας τα χέρια, σαν να φταίει ο Σεργκέι που αρρώστησε.

«Αγάπη μου, μήπως να πάμε στο εξοχικό το Σαββατοκύριακο;» – πρότεινα, ελπίζοντας σε θετική απάντηση. «Δεν μπορώ, αγάπη μου», απάντησε χωρίς καν να σηκώσει

Σε έναν από τους ψηλότερους ουρανοξύστες μιας σύγχρονης μητρόπολης, εκεί όπου το γυαλί αντανακλά τα σύννεφα και η ζωή μοιάζει μακρινή και ψυχρή, ζούσε

— Μαρίνα, είσαι κάπως περίεργη τον τελευταίο καιρό, — είπε ο Δημήτρης, αφήνοντας το πιρούνι και κοιτάζοντάς με επίμονα. — Ή δεν είσαι καθόλου σπίτι, ή

Το τηλέφωνο χτύπησε στο διαμέρισμα του Έλιοτ Ρόου ενώ εκείνος μαγείρευε στην κουζίνα. Μια ομελέτα τηγανιζόταν και γέμιζε το χώρο με τη μυρωδιά του σκόρδου

Ο Σεμιόν στεκόταν στο παράθυρο, λες και είχε ριζώσει στο πάτωμα. Η καρδιά του σταμάτησε, η ανάσα του κόπηκε. Πίσω από το τζάμι, στο αχνό φως του βραδινού

Η φωνή του άντρα έτρεμε. Στεκόταν μπροστά σε δεκάδες φακούς, ανίκανος να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Ήταν ένας άνθρωπος συνηθισμένος να δίνει εντολές, να

Η Μαρίνα και ο Ολέγκ έζησαν μαζί δέκα χρόνια. Πόσα είχαν περάσει όλα αυτά τα χρόνια – γάμος, παιδιά, ζεστές οικογενειακές γιορτές, ταξίδια στη θάλασσα