Με λένε Χάνα, είμαι είκοσι εννέα ετών και εργάζομαι ως σερβιτόρα σε ένα αρκετά γνωστό εστιατόριο στο Κίεβο. Εκείνο το βράδυ πήρα μαζί μου στη δουλειά την
Τριάντα λεπτά αφότου σήκωσε το τηλέφωνό της και έκανε ένα σύντομο τηλεφώνημα, στην αίθουσα δεξιώσεων εξακολουθούσαν να αντηχούν οι φωνές ανθρώπων που ήταν
Με λένε Ρικάρντο Μεντόσα Αλμπουκέρκε, είμαι τριάντα έξι ετών και πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο έχασα τη σύζυγό μου, την Κλαρίς.
Ο Αντρέι καθόταν ακόμη στη θέση του στο αεροπλάνο και ήταν πεπεισμένος ότι η γυναίκα του είχε μείνει στην πύλη επιβίβασης μόνο και μόνο για να καταλάβει το λάθος της.
— Βέρα, εγώ και ο Σλάβικ υπολογίσαμε το μενού για την επέτειό μου. Βγαίνει εκατόν σαράντα χιλιάδες ρούβλια. Το εστιατόριο είναι αξιοπρεπές, «Χρυσό Αμπέλι»
Πίσω από την πόρτα του γραφείου, κάποιος συνέχιζε να χειροκροτεί αργά, σαν να είχε μόλις τελειώσει μια ιδιαίτερα επιτυχημένη θεατρική παράσταση.
Με λένε Μέγκαν και ο σύζυγός μου, ο Τάιλερ, είναι πιλότος επιβατικών αεροσκαφών. Ο επτάχρονος γιος μας, ο Μέισον, δεν είχε ταξιδέψει ποτέ ως επιβάτης σε
Το κουδούνι της πόρτας ακούστηκε σύντομα και απότομα, σαν κάποιος να πάτησε το κουμπί με ένα δάχτυλο και αμέσως να τράβηξε το χέρι του. Η Νάντια ερχόταν
Το καφέ στη γωνία της οδού Λιπόβα ήταν από εκείνα τα μέρη όπου οι σερβιτόροι θυμούνται την παραγγελία σου. Η Νίνα και ο Αρτούρ κάθονταν σε ένα τραπέζι
Όταν η πόρτα του υπνοδωματίου μου έκλεισε αθόρυβα πίσω από τον Νικολάι, κρατούσα ήδη το τηλέφωνό μου τόσο σφιχτά, ώστε τα δάχτυλά μου είχαν μουδιάσει