Για ένα δευτερόλεπτο, κανείς από τους δυο μας δεν κουνήθηκε. Η φωνή της Μαρίσα ακούστηκε ξανά από κάτω, αυτή τη φορά πιο χαμηλή και αβέβαιη. «Έλενα;
ΜΕΡΟΣ 1 Η αδελφή μου με παρακάλεσε να κυοφορήσω το μωρό που η ίδια δεν θα μπορούσε ποτέ να αποκτήσει και, επειδή την αγαπούσα, της έδωσα όλα όσα είχα.
Μετά το διαζύγιο δεν μου είχε απομείνει τίποτα. Μετά το διαζύγιο δεν είχα ούτε σπίτι ούτε οικονομίες, και κανείς δεν με περίμενε στο νοσοκομείο.
Η βροχή έπεφτε τόσο δυνατά πάνω από τα βουνά του Κεντάκι, ώστε οι υαλοκαθαριστήρες μετά βίας κατάφερναν να κρατήσουν ορατό τον δρόμο μπροστά του.
Ένας πατέρας προσπάθησε να σώσει την οκτάχρονη κόρη του, ενώ η γυναίκα του έπινε ήρεμα το τσάι της… Όμως το πραγματικό σοκ ήρθε όταν ο διασώστης ρώτησε
Όταν το πλήθος διαλύθηκε, η Λένα τον πλησίασε επιτέλους. Επιχειρηματικές ειδήσεις «Τι θέλετε, κύριε…;» «Γουίτακερ. Μάρκους Γουίτακερ.» Αναγνώρισε το όνομα.
Στο τραπέζι απλώθηκε τέτοια σιωπή, ώστε η Βάλια άκουγε το μπουκέτο με τις λευκές παιώνιες να κουδουνίζει απαλά μέσα στο κρυστάλλινο βάζο — ίσως από το
Κεφάλαιο 1: Το βάρος του κλαδευτηριού Ο αέρας στο βοτανικό εργαστήριό μου ήταν γεμάτος από το άρωμα θρυμματισμένου ευκαλύπτου, υγρού χώματος και ανθισμένων
— Το διαμέρισμα το έκαναν δώρο σ’ εμένα οι γονείς μου, όχι στον γιο σας ούτε στην οικογένειά σας, — υπενθύμισε η Ναταλία στην πεθερά της και ακούμπησε
Ο άντρας μου ορκίστηκε ότι θα με πήγαινε τροπικές διακοπές για την επέτειό μας, ύστερα από τόσα χρόνια που έβαζα όλους τους άλλους πάνω από τον εαυτό μου.