ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
«Τρελάθηκες εντελώς;» — σχεδόν φώναξε εκείνη, κάνοντας πίσω απότομα, σαν να την είχαν πιάσει επ’ αυτοφώρω. «Εγώ; Να προσποιηθώ τη μνηστή σου;
Ακόμα προσπαθώ να συνέλθω από όσα συνέβησαν χτες το βράδυ με τον φίλο μου, τον Γουίλ. Τους τελευταίους επτά μήνες είχε αυτή την συνήθεια — να μην πληρώνει
Ένα δροσερό βράδυ στο Σαν Φρανσίσκο, ο πενηνταοκτάχρονος μεγιστάνας και κατασκευαστής Ρίτσαρντ Χολ κατέβηκε από τον πολυτελή πύργο του. Επέστρεφε από ένα
Ήρθαν μονότονες χειμωνιάτικες μέρες. Ο σπουργίτης συνέχισε να τσιμπολογά την τροφή, κι η Μίρτα δεν έφερε αντίρρηση. Ήταν ο μοναδικός που της θύμιζε πως
Ήταν μια παγωμένη βροχερή νύχτα, όταν η Λένα βρέθηκε σε μια έρημη στάση λεωφορείου, σφιχταγκαλιάζοντας τις δυο νεογέννητες κόρες της. Ο άνεμος μαστίγωνε
Τα παιδιά μου ζουν στην άλλη άκρη της χώρας. Έτσι, τα περισσότερα πρωινά, έπαιρνα το λεωφορείο των 9:15 «χωρίς προορισμό», μόνο και μόνο για να καθίσω
Όταν ο διευθυντής της καφετέριας απείλησε να βγάλει εμένα και το κλαμένο μωρό μου έξω στον παγωμένο αέρα, νόμιζα πως ήμασταν εντελώς μόνοι.
Ο Ρίτσαρντ Λόουσον δεν έπρεπε να είναι στο σπίτι πριν τη δύση του ήλιου. Στο ημερολόγιό του υπήρχε δείπνο με επενδυτές, ο βοηθός του τον περίμενε ήδη με
— Ίσως είναι κάποιο σημάδι; — η Μαρία σταμάτησε στην καγκελόπορτα, το βλέμμα της έπεσε πάνω σε ένα μήλο που έπεσε μπροστά της και σκίστηκε στα δύο.
— Ε, λοιπόν, παιδιά, να ‘στε καλά! — φώναξε χαρούμενα, πηδώντας στο σκαλοπάτι του τρένου που ξεκινούσε. Από την αποβάθρα τού κουνούσαν οι φίλοι, κάποιοι