Όταν τον γνώρισα, μου είπε ότι θα χώριζε.
«Προς το παρόν είμαι νομικά σε διάσταση, αλλά η διαδικασία διαζυγίου είναι σχεδόν ολοκληρωμένη.
Το μόνο που την καθυστερεί είναι τα οικονομικά μου προβλήματα», εξήγησε.
Επίσης είπε ότι τα χρήματά του τον δυσκόλευαν να μετακομίσει.
Παρά τη διάσταση, ζούσε ακόμα με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους.
Πίστεψα την ιστορία του.
Ακόμα και συμπονέθηκα γι’ αυτόν.
Καθώς περνούσαμε περισσότερο χρόνο μιλώντας και γνωριζόμενοι, άρχισα να τον συμπαθώ.
Τον έβλεπα ως έναν καλό άνθρωπο που προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια του μετά το τέλος του γάμου του.
Ήθελα να είμαι εκεί για εκείνον.
Παρά τα αισθήματά μου, διστακτικά απάντησα όταν μου ζήτησε να γίνω η κοπέλα του.
Είχα έναν κανόνα ότι θα έβγαινα ραντεβού μόνο με κάποιον αν ήμουν σίγουρη πως θα τον παντρευόμουν.
Κι όμως, ερωτεύτηκα έναν άντρα που ήταν ακόμα παντρεμένος.
Καταλάβαινε τις επιφυλάξεις μου και μου διαβεβαίωσε ότι δεν θα ήταν πρόβλημα.
«Δώσε μου λίγους μήνες.
Θα μαζέψω λεφτά και θα ολοκληρώσω τη διαδικασία του διαζυγίου.»
Τελικά υπέκυψα και αρχίσαμε να βγαίνουμε.
Τα πράγματα πήγαιναν καλά, αλλά περίμενα συνέχεια να μου πει ότι τελείωσε με τον γάμο του.
Δεν συνέβη ποτέ.
Πέρασαν μέρες και μήνες, αλλά καμία ενημέρωση.
Μερικές φορές, όταν ήμασταν χαλαροί, τον ρωτούσα: «Τι νεότερα υπάρχουν στον γάμο σου;» Οι απαντήσεις του ήταν πάντα ίδιες: «Είμαι επίσημα και νομικά σε διάσταση, αλλά ακόμα παντρεμένος.»
Ένιωθα κύματα απογοήτευσης κάθε φορά που μου έδινε αυτή την απάντηση.
Τα περισσότερα από αυτά τα συναισθήματα ήταν εναντίον μου.
Πώς κράτησα τον εαυτό μου όλα αυτά τα χρόνια μόνο και μόνο για να το δώσω σε έναν άντρα που καθυστερούσε το διαζύγιό του;
Σε όλη μου τη ζωή δεν είχα βγει ή δεν είχα έρθει κοντά με κανέναν μέχρι εκείνον.
Δύο χρόνια μέσα στη σχέση και εκείνος ήταν ακόμα σε διάσταση.
Τότε τον κάθισα και του είπα: «Δεν σε αναγκάζω να με παντρευτείς, αλλά δεν μπορώ να βγαίνω μαζί σου όσο είσαι παντρεμένος.
Με κάνει να φαίνομαι ως η παράλληλη σχέση και εγώ δεν είμαι για τέτοια φτηνά συναισθήματα.»
Πέρα από το θέμα της διάστασης, βρήκα μηνύματα στο τηλέφωνό του που δεν με ευχαριστούσαν.
Σχολίαζε τις φωτογραφίες των γυναικείων φίλων του με λέξεις όπως «Υπέροχη» και «Εκθαμβωτική».
Έβρισκα ακατάλληλο να λέει τέτοια πράγματα σε ανθρώπους με τους οποίους δεν ήταν κοντά.
Κάποιες από αυτές μάλιστα ήταν παντρεμένες.
Όταν τον αντιμετώπισα, είπε: «Έτσι επικοινωνούν οι millennials μεταξύ τους.
Δεν υπάρχει τίποτα κακό.
Εσύ είσαι που διαβάζεις πολλά μέσα σε αυτά.
Σταμάτα να είσαι ανασφαλής.»
Τέλος πάντων, έφυγα.
Τώρα προσπαθεί να δείξει ότι τον άφησα όταν με χρειαζόταν περισσότερο.
Έχει μετακομίσει στο διαμέρισμα ενός φίλου και λέει πως νιώθει μοναξιά εκεί.
Του είπα να καλέσει τη γυναίκα του για να του κάνει παρέα.
Εκείνος είναι θυμωμένος.
Ό,τι κάνει τον παρουσιάζει ως θύμα σε αυτή την κατάσταση και εμένα σαν μία από αυτές τις Νιγηριανές γυναίκες που αφήνουν τους άντρες τους όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.
Είναι ο ίδιος άντρας που μου έλεγε συχνά ότι ο φίλος του τον συμβούλεψε να μην παντρευτεί Νιγηριανή γυναίκα.
Οπότε γιατί ξαφνικά είναι θυμωμένος που η Νιγηριανή του κοπέλα τον άφησε;
Πώς ο θάνατος του γιου μας σχεδόν κατέστρεψε τον γάμο μας
Δεν μετανιώνω που έφυγα.
Απλώς νιώθω τύψεις που έβγαινα με έναν παντρεμένο άντρα.
Στην ψυχή μου, συνεχώς ζητώ συγγνώμη από την μελλοντική του πρώην γυναίκα που είχα σχέση με τον άντρα της.
Ήταν παντρεμένοι παραδοσιακά, νομικά και και εκκλησιαστικά.
Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχαν νομικές συνέπειες αν ανακάλυπτε ότι ήταν μαζί μου πριν ολοκληρωθεί το διαζύγιό τους.
Σε όλα αυτά, ζητώ συγγνώμη από τον εαυτό μου που χαλάρωσα.
Δεν θα έπρεπε να δώσω αυτό που φύλαγα για τον άντρα μου σε έναν άντρα άλλης γυναίκας.
Ελπίζω ο Παντοδύναμος Θεός να μου συγχωρήσει και εμένα που αμάρτησα εναντίον Του.
